Diagnostyka infekcji Helicobacter Pylori
Rozpoznanie infekcji Helicobacter pylori może być przeprowadzone różnymi metodami. Podczas gastroskopii lekarz może pobrać wycinek błony śluzowej żołądka i wykonać test ureazowy lub badanie histopatologiczne, które pozwalają potwierdzić obecność bakterii.
Do metod nieinwazyjnych należą przede wszystkim test oddechowy oraz badanie antygenu H. pylori w kale. Badanie krwi wykrywa natomiast przeciwciała, które mogą pozostawać w organizmie także po zakończeniu leczenia. Z tego powodu nie jest ono zalecane do oceny skuteczności eradykacji. Niektóre leki, między innymi inhibitory pompy protonowej i antybiotyki, mogą wpływać na wynik testu, dlatego sposób przygotowania do badania należy wcześniej ustalić z lekarzem.
Sposoby zakażenia infekcją Helicobacter Pylori
Infekcja Helicobacter pylori najczęściej przenosi się drogą oralno-oralną lub fekalno-oralną. Do transmisji może dojść między innymi poprzez kontakt ze śliną, wymiocinami albo zanieczyszczoną wodą i żywnością. Ryzyko zakażenia zwiększają niewystarczająca higiena oraz wspólne korzystanie z naczyń, kubków i sztućców.
Do zakażenia często dochodzi już w dzieciństwie, a bakteria może utrzymywać się w organizmie przez wiele lat. Z tego względu podstawą profilaktyki jest regularne mycie rąk, bezpieczne przygotowywanie żywności oraz unikanie wspólnego używania przedmiotów mających kontakt z jamą ustną.
Objawy i leczenie infekcji Helicobacter Pylori
Zakażenie może przebiegać bezobjawowo. Jeżeli pojawiają się dolegliwości, najczęściej obejmują one ból lub pieczenie w nadbrzuszu, niestrawność, wzdęcia, nudności, odbijanie oraz uczucie pełności po posiłku.
Długotrwała infekcja może prowadzić do przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka oraz choroby wrzodowej żołądka lub dwunastnicy. Helicobacter pylori jest także czynnikiem ryzyka raka żołądka i chłoniaka typu MALT, jednak takie powikłania rozwijają się tylko u części zakażonych osób.
Kiedy należy skontaktować się z lekarzem?
Konsultacji lekarskiej wymagają przede wszystkim nawracające lub utrzymujące się bóle nadbrzusza, częste nudności, problemy z apetytem oraz przewlekła niestrawność.
Pilnej diagnostyki wymagają objawy alarmowe, takie jak krwawe wymioty, smoliste stolce, niewyjaśniona utrata masy ciała, niedokrwistość, trudności w połykaniu lub uporczywe wymioty. W takich sytuacjach nie należy ograniczać się do samodzielnie wykonanego testu.
Leczenie infekcji Helicobacter pylori
Leczenie polega na zastosowaniu terapii wielolekowej, obejmującej leki zmniejszające wydzielanie kwasu żołądkowego oraz odpowiednio dobrane antybiotyki. Dokładny schemat powinien ustalić lekarz, biorąc pod uwagę między innymi wcześniejsze leczenie i rosnącą oporność bakterii na niektóre antybiotyki.
Ważne jest przyjmowanie leków zgodnie z zaleceniami i nieprzerywanie kuracji po ustąpieniu objawów. Dieta może łagodzić dolegliwości ze strony żołądka, ale sama nie usuwa bakterii i nie zastępuje leczenia farmakologicznego.
Kontrola po zakończeniu leczenia
Po zakończeniu terapii należy sprawdzić, czy bakteria została skutecznie usunięta. Samo ustąpienie bólu, nudności lub niestrawności nie potwierdza powodzenia leczenia.
Badanie kontrolne wykonuje się najwcześniej po czterech tygodniach od zakończenia antybiotykoterapii. Najczęściej stosuje się test oddechowy albo badanie antygenu H. pylori w kale. Przed wykonaniem testu inhibitory pompy protonowej należy zwykle odstawić na około dwa tygodnie, ale zawsze po uzgodnieniu tego z lekarzem.
