Wideotorakoskopia, czyli technika VATS – na czym polega zabieg?

HomeBlog Wideotorakoskopia, czyli technika VATS – na czym polega zabieg?

Wideotorakoskopia (VATS) - na czym polega?

Wideotorakoskopia, określana również skrótem VATS  (video-assisted thoracoscopic surgery), to małoinwazyjna technika stosowana w chirurgii klatki piersiowej. Pozwala lekarzowi zajrzeć do wnętrza klatki piersiowej i wykonać określone procedury diagnostyczne lub operacyjne przez niewielkie nacięcia, bez klasycznego szerokiego otwierania klatki piersiowej. W trakcie zabiegu wykorzystywana jest kamera, która przekazuje obraz pola operacyjnego na monitor, oraz specjalistyczne narzędzia chirurgiczne wprowadzane przez małe dostępy międzyżebrowe.

Dla pacjenta najważniejsze jest to, że VATS jest metodą mniej inwazyjną niż tradycyjna torakotomia, czyli operacja polegająca na szerokim otwarciu klatki piersiowej. Nie oznacza to jednak, że jest to procedura drobna lub pozbawiona ryzyka. Wideotorakoskopia nadal jest zabiegiem chirurgicznym, zwykle wykonywanym w znieczuleniu ogólnym, wymagającym kwalifikacji przez lekarza i odpowiedniego przygotowania.

Kiedy stosuje się technikę VATS?

Technika VATS może być wykorzystywana zarówno w diagnostyce, jak i w leczeniu. Zakres zastosowań zależy od stanu pacjenta, rozpoznania, lokalizacji zmiany oraz decyzji zespołu torakochirurgicznego. Do typowych zastosowań należą m.in. pobieranie wycinków do badania histopatologicznego, ocena opłucnej, diagnostyka zmian w płucach, drenaż płynu z jamy opłucnej, leczenie odmy opłucnowej, usuwanie pęcherzy rozedmowych, a w wybranych przypadkach także resekcje fragmentów płuca.

Wideotorakoskopia stosowana jest również w leczeniu niektórych zmian nowotworowych płuc, zwłaszcza wtedy, gdy możliwe jest wykonanie procedury małoinwazyjnej zgodnie z zasadami bezpieczeństwa onkologicznego. Nie każdy pacjent i nie każda zmiana kwalifikuje się jednak do takiego postępowania. O wyborze metody decyduje lekarz, uwzględniając m.in. wyniki badań obrazowych, funkcję płuc, choroby współistniejące, wcześniejsze operacje oraz ogólny stan chorego.

Jak przebiega zabieg wideotorakoskopii?

Zabieg VATS najczęściej wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym. Podczas operacji pacjent śpi, a za prowadzenie znieczulenia i kontrolę podstawowych parametrów życiowych odpowiada zespół anestezjologiczny. W części procedur jedno płuco może zostać czasowo wyłączone z wentylacji lub częściowo zapadnięte, aby chirurg uzyskał odpowiednią przestrzeń do bezpiecznego operowania.

Po przygotowaniu pola operacyjnego chirurg wykonuje małe nacięcia w obrębie klatki piersiowej. Przez jedno z nich wprowadzany jest torakoskop z kamerą, a przez kolejne narzędzia chirurgiczne. W zależności od celu zabiegu lekarz może pobrać wycinek, usunąć zmianę, opracować opłucną, odprowadzić płyn, wykonać resekcję fragmentu płuca lub przeprowadzić inną zaplanowaną procedurę. Po zakończeniu operacji często pozostawia się dren w jamie opłucnej, aby odprowadzać powietrze lub płyn i umożliwić prawidłowe rozprężenie płuca.

Wideotorakoskopia – ile trwa zabieg?

Czas trwania wideotorakoskopii zależy przede wszystkim od rodzaju procedury. Prostsze zabiegi diagnostyczne mogą trwać krócej, natomiast bardziej złożone operacje, takie jak resekcje płuca, wymagają więcej czasu. Przeciętnie zabieg VATS zwykle trwa około 2–3 godzin, ale czas może się różnić w zależności od zakresu zabiegu i sytuacji klinicznej pacjenta.

W praktyce, trudno jednak określić ile będzie trwała wideotorakoskopia, bez znajomości stanu pacjenta i celu danego zabiegu. Pacjent powinien otrzymać informację o przewidywanym czasie operacji od lekarza prowadzącego, ponieważ ogromne znaczenie mają m.in. lokalizacja zmiany, cel zabiegu, budowa anatomiczna, wcześniejsze leczenie oraz ewentualne trudności śródoperacyjne.

VATS a zwykła torakotomia – czym różnią się te metody?

Klasyczna torakotomia polega na wykonaniu większego nacięcia i uzyskaniu bezpośredniego dostępu do struktur klatki piersiowej. Wideotorakoskopia z kolei wykorzystuje małe nacięcia, kamerę i specjalistyczne narzędzia. Dzięki temu, z reguły, technika VATS  wiąże się z mniejszym bólem pooperacyjnym, mniejszym obciążeniem organizmu i krótszym czasem rekonwalescencji niż operacja otwarta.

Nie oznacza to jednak, że wideotorakoskopia w każdym przypadku może zastąpić torakotomię. Czasami operacja otwarta jest metodą właściwszą lub bezpieczniejszą. Zdarza się również, że zabieg rozpoczęty techniką VATS musi zostać zamieniony na torakotomię, np. z powodu warunków anatomicznych, krwawienia, zrostów lub potrzeby uzyskania szerszego dostępu. 

Wideotorakoskopia – rekonwalescencja po zabiegu VATS

Rekonwalescencja po wideotorakoskopii zależy od rozległości zabiegu, wieku pacjenta, stanu płuc, chorób współistniejących oraz przebiegu pooperacyjnego. Po zabiegu pacjent pozostaje pod stałą obserwacją personelu medycznego. Kontrolowane są m.in. oddychanie, ból, ilość wydzieliny w drenie, parametry życiowe oraz ewentualne objawy powikłań.

W porównaniu z torakotomią, VATS zwykle pozwala na szybszy powrót do sprawności, ale nadal może wiązać się z bólem, ograniczeniem aktywności i koniecznością stopniowego zwiększania wysiłku. Istotne znaczenie ma prawidłowe leczenie przeciwbólowe, ponieważ ból może utrudniać głębokie oddychanie, kaszel i rehabilitację oddechową. W zaleceniach ESRA/PROSPECT podkreśla się, że postępowanie przeciwbólowe po zabiegu VATS nadal pozostaje ważne, mimo faktu, że jest to metoda mniej inwazyjna niż tradycyjna torakotomia.

Pacjent po zabiegu powinien stosować się do zaleceń wypisowych, zwłaszcza dotyczących pielęgnacji ran, aktywności fizycznej, kontroli bólu, rehabilitacji oddechowej, terminów wizyt kontrolnych i objawów alarmowych. Czas powrotu do pracy lub normalnej aktywności powinien być ustalany indywidualnie z lekarzem.

Czy zabieg VATS jest bezpieczny?

VATS jest uznawany za technikę małoinwazyjną i w wielu przypadkach może dawać korzyści w porównaniu z klasyczną operacją otwartą. Nie jest jednak zabiegiem pozbawionym ryzyka. Możliwe powikłania obejmują m.in. krwawienie, zakażenie, zapalenie płuc, uszkodzenie struktur w okolicy pola operacyjnego, uszkodzenie nerwów, powikłania związane ze znieczuleniem oraz utrzymujący się ból pooperacyjny.

Ryzyko zależy od wielu czynników: rodzaju operacji, stanu ogólnego pacjenta, chorób współistniejących, wydolności oddechowej, wieku, palenia tytoniu, wcześniejszych operacji oraz doświadczenia zespołu. Dlatego lekarz powinien omówić z pacjentem zarówno potencjalne korzyści, jak i ryzyko związane z VATS.

Jakie narzędzia są wykorzystywane w technice VATS?

W zabiegach małoinwazyjnych w obrębie klatki piersiowej znaczenie ma nie tylko obrazowanie, ale także precyzyjne narzędzia chirurgiczne. W zależności od procedury wykorzystywane mogą być m.in. narzędzia do preparowania, chwytania, cięcia, biopsji i szycia, dostosowane do pracy w ograniczonym polu operacyjnym. Beryl Med oferuje narzędzia Wexler przeznaczone m.in. do procedur kardiochirurgicznych i torakochirurgicznych; w tym instrumenty wspierające pracę w zabiegach małoinwazyjnych.

Dla pacjenta oznacza to, że technika VATS jest procedurą wymagającą odpowiedniego zaplecza sprzętowego, doświadczenia zespołu oraz właściwej organizacji pracy na sali operacyjnej. Dla placówek medycznych dobór narzędzi ma znaczenie praktyczne: wpływa na ergonomię pracy chirurga, precyzję działania i możliwość wykonywania procedur w ograniczonej przestrzeni operacyjnej.

Podsumowanie - technika VATS

Wideotorakoskopia, czyli inaczej technika VATS, jest ważnym elementem nowoczesnej torakochirurgii. Umożliwia wykonywanie wielu procedur diagnostycznych i operacyjnych przez niewielkie nacięcia, z użyciem kamery i specjalistycznych narzędzi chirurgicznych. W odpowiednio dobranych przypadkach może oznaczać mniejszą inwazyjność, krótszą rekonwalescencję i mniejszy ból niż klasyczna operacja otwarta, choć nadal pozostaje zabiegiem chirurgicznym wymagającym kwalifikacji, przygotowania i kontroli pooperacyjnej.

Beryl Med wspiera placówki medyczne w dostępie do nowoczesnych technologii stosowanych w chirurgii małoinwazyjnej, w tym w procedurach torakoskopowych. Odpowiednie narzędzia, doświadczenie zespołu oraz właściwa organizacja pracy są istotnymi elementami bezpiecznego i skutecznego leczenia operacyjnego.

Informacja medyczna: artykuł ma charakter edukacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem. Decyzję o kwalifikacji do zabiegu, wyborze metody operacyjnej i przebiegu leczenia zawsze podejmuje lekarz na podstawie indywidualnej sytuacji pacjenta.

Najczęściej zadawane pytania

1. Czy wideotorakoskopia boli?

Sam zabieg wykonywany jest zwykle w znieczuleniu ogólnym, więc pacjent nie odczuwa bólu podczas operacji. Ból może pojawić się po zabiegu, szczególnie w okolicy nacięć, drenu lub przy głębokim oddychaniu i kaszlu. Dlatego ważne jest odpowiednio prowadzone leczenie przeciwbólowe.

Pobyt w szpitalu zależy od rodzaju zabiegu i przebiegu pooperacyjnego. Mayo Clinic wskazuje, że po wideotorakoskopii może być konieczny kilkudniowy pobyt w szpitalu, ale czas ten różni się w zależności od procedury i sytuacji pacjenta.

Tak, po zabiegu pozostają blizny po niewielkich nacięciach. Ich liczba i wielkość zależą od techniki operacyjnej oraz zakresu zabiegu. Zwykle są one jednak mniejsze niż po klasycznej torakotomii.

Nie. Kwalifikacja zależy od rozpoznania, lokalizacji zmiany, wcześniejszych operacji, warunków anatomicznych, stanu płuc i ogólnego stanu zdrowia. Ostateczną decyzję podejmuje lekarz po analizie badań i rozmowie z pacjentem.

Pilnego kontaktu z lekarzem wymagają m.in. nasilająca się duszność, gorączka, narastający ból, obfite krwawienie lub wyciek z rany, zaczerwienienie i obrzęk rany, omdlenie, ból w klatce piersiowej lub inne niepokojące objawy. Szczegółowe zalecenia powinien przekazać zespół prowadzący przy wypisie.